dinsdag 27 november 2012

die Oontand...

... weet wel wat gedaan. Bloggen is het niet, en veel stof schuift er niet door mijn naaimachine. Pendelen en wekenlang geen slaap die naam waardig, het is nefast voor de creativiteit. Maar het betert! En kijk nu toch eens naar die zoon van mij.


Liefje, lachertje, berekesterk en zo graag groot. Zot van zijn zus, die hij elke dag op schaterbuien trakteert. Ik wist niet dat zo'n klein kind zò de slappe lach kan hebben. Stond recht toen hij een goeie zeven maanden was, en een maand later heeft hij véél zin om te lopen. Oefent alvast door op één been te gaan staan, één handje aan een stoel, en zich dan om te draaien omdat het wat verderop interessanter is.

Noortje is de jongste tijd veruit de beste fotograaf in huis. 


De meeste lachjes van Mees zijn dan ook voor haar bestemd. 







Dikke vrienden, heerlijk om ze bezig te zien.