Op 1 september liet Noortje me verstaan dat haar boekentas een maatje groter moet. Klein drama in de klas want ze kreeg er niet alles in. Ik beloofde beterschap, keek rond en zag alleen lelijke boekentassen en mooie boekentassen die iedereen al heeft. Zelf maken was geen optie, dat had ik in de zomer al beslist. Toch ging ik zo ergens eind september plots aan de slag, ik keek wat rond en op 2 avonden was het gepiept*, alleen hingen de slotjes er nog niet aan. En daar bleef het dan bij. Een dikke drie maand verder kan ze eindelijk met het ding op haar rug naar school... Ik kan wel wat excuses inroepen natuurlijk...
* Met dank aan de enthousiaste dames van Het Binnenhuis, die me tips gaven voor de mooie combinatie en me even lieten graaien in hun stoffenrestjes...
Omama zorgde nog voor een lief, mooi kleedje.
