dinsdag 29 maart 2011

Maak eens wat voor een man




Soms heeft Pa Oontand heel veel tijd nodig om te beslissen over de belangrijke dingen des levens. Zoals daar zijn: zou ik deze tas aka mijn kerstcadeau nu gebruiken of niet? Het werd ja, hij blij en ik dus ook! Stof van Le Chien Vert en voering van Ikea, hier vind je het patroon.


Op onderste foto zie je mijn eerste rommelmarkttopper van het jaar: de rieten PK22 van Poul Kjaerholm, jammer genoeg wel zwart gespoten maar niettemin een aanwinst! Dit is mijn absolute lievelingszetel, ik heb er nu drie in mijn bezit. De andere twee zijn van leer en niet in goede staat, één ervan is zelfs niet meer bruikbaar. Ooit hoop ik daar wat mee te doen, herstellen of er een heel andere zetel van maken, in stof bijvoorbeeld. Tips, iemand?  

donderdag 17 maart 2011

prinses carnaval



Ik heb mijn vorige titel te snel gebruikt, want flashyer dan dit kan bijna niet. Carnaval wordt laat gevierd op school (want dit weekend is het Ledeberg Karnaval, nooit meegemaakt maar ik kan me er wel wat bij voorstellen). We zitten hier volop in de prinsessenfase, het is hier prinsesseneten en prinsessenhaar en prinsessenonderbroek en zelfs prinsessenpoep alom. En ik neem aan dat dat nog niet meteen gedaan is.
Noortje somde op welke vriendinnetjes er een prinsessenkleed hebben, allemaal dus. Voor’t gemak ging ik haar gewoon in dat blinkend ding naar school sturen, maar toch: eenheidsworst, het licht me niet.
Toen bedacht ik hoe Noortje in de stoffenwinkel altijd bewonderend staat te kijken naar de pailletjes, de blinkertjes, de glimmende stoffen. Ik repte me erheen, kocht een affreus stofke (goud was op dus werd het groen) en maakte de cape die meisjesmama voor ons uittekendeGeweldig, in no time was hij af. Noortje wilde nog even checken of prinsessen echt een cape dragen, ze had daar nog nooit van gehoord. En toen mocht hij niet meer uit.

Nu zit ik nog met resten van die foeilelijke stof, Noortje is me al de oren van het lijf aan het zagen om te weten wat ik daarmee van plan ben. Om eerlijk te zijn: helemaal niks. Mijn naaimachine vond het immers niet zo leuk, die pailletjes zijn op de stof gelijmd en de lijm hing constant aan de naald - en dus waarschijnlijk ook aan het machine. 

donderdag 10 maart 2011

flashy



Het lijkt wel alsof het naaien van mijn oude sloefkes mijn meest creatieve output van de laatste maanden is: awel dat is ook zo. Al moet gezegd dat ik ook een hele stapel onaffe projecten heb, ik heb hem voor u gemeten, hij is 34 cm hoog. Ondertussen lonkt mijn oog naar dat project waar ik al maandenlang aan wil beginnen: een tricot polokleedje! Probleem is dat ik wel wat patroontjes heb liggen, maar niet het ultieme. Ik zal het zelf moeten samenstellen, en om dat te kunnen moet ik toch een minimum aan punch hebben, waar het me momenteel aan ontbreekt.

Mag ik als excuses gebruiken dat ik: 1. Niet tegen de winter kan en spijt heb dat ik dit ooit heb gezegd, en 2. de winter ben begonnen én heb afgesloten met griep. En de maanden ertussen was ik ook niet veel waard.


Maar we kijken vooruit met een fris broekske, volgens hetzelfde patroon als dit succesnummer. Commentaar van mijn dochter: mooi, maar kan je in die stof nu ook een kleedje maken? Zucht, ik had net genoeg voor één broek en een haarband. Nu ik het patroon heb is het een fluitje van een cent, al heb ik in al mijn moeheid me wel eens vergist van machine. Een naaimachine snijdt niet, een overlock wel, ik ga dat nu niet meer vergeten.
Het truitje is Omama's werk, past perfect bij het flashy broekje.