12 jaar lang ging ik zo gekleed!

Voor de grap maakte ik gisteren gauw een grafrokje, wie van Turnhout is kent dat wel: het uniform dat het centrum van Turnhout tientallen jaren lang grijs kleurde wanneer de school uit was. Toevallig had Noortje een witte polo en witte sokken aan, uniform compleet, bij't begin van het nieuwe schooljaar is dit wel een foto waard.

De stof is trouwens the real stuff, mijn mama heeft jarenlang deze rokken geknipt en genaaid. De grijze stof ging eerst naar de plissage, waarna die plooien er nooit meer uitgingen. En zo'n restje kwam ik gisteren tegen.

Tsja, en die school... na dagenlang te hebben volgehouden dat ze nièt gaat, lijkt Noortje er zich nu toch bij neergelegd te hebben. We zullen dan maar. De zakdoek zit klaar. Succes iedereen!

für eine liebe Freundin

Berlijn is hip, ik weet het, maar ik durf het toch: ik stuur een cadeautje die richting uit. Hopelijk vinden ze het er ook ganz süß.

En het volgende cadeautje, dat breng ik gewoon zelf.

tas

Bloggen en zomer, 't gaat niet goed samen. Ik kan niet beweren dat het aan't mooie weer ligt, maar kom, het kind is thuis, in Gent valt altijd wel wat te beleven en hei, de boog moet niet altijd gespannen staan. Maar de Oontand heeft niet stilgezeten. En dus schakelen we het blogniveau een viteske hoger. Vandaag: de tas. Ik begon eraan tijdens mijn passage bij de IJverige Wijven, het jongste naaiclubke van Gent, waar behalve genaaid ook naarstig getaterd werd. En dus zag ik bij thuiskomst dat het weinige werk dat ik er geleverd had, verkeerd gedaan was. Ach, 't was toch plezant.

Het model is de weekend bag van Husqvarna, (dank je Eloleo!) op 80% en gevoerd. Dat voeren was improviseren: het is mijn eerste tas en dus ben ik op het gevoel afgegaan. Ik had beter eerst de rits erin gezet, nu was dat het laatste wat ik deed en dat maakte het niet eenvoudig. De afwerking kan beter, maar niettemin: ik ben tevreden.

In de tas zit een boek van Charlotte Mutsaers, ik ben fan al vind ik Zeepijn nog altijd onovertroffen. (Eigenlijk zat er Onze oom van Arnon Grünberg in, maar dat is zo'n naargeestig boek dat ik het weer heb weggelegd. Het gaat over een kind wiens ouders vermoord worden en dat een nieuw gezin krijgt zonder dat er verteld wordt wat er precies aan de hand is. Enzovoort. Ugh).

Noortjes woordjes

Onze zomer staat in het teken van een extreme vorm van de waaromfase. Als nu nog iemand me vraagt 'Wie heeft dat gedaan?', 'Heb je dat ook gezien?', 'Wat is dat?' of 'Kijk mama de straat is kapot wie heeft dat gedaan heeft de auto dat gedaan heeft de auto te snel gereden heb je dat gezien?'... dan doe ik hem wat. Maar verder alles goed hoor.

Enkele van Noortjes woordjes, de afgelopen maanden bijeengesprokkeld.

Kan gebeuren hè! (nog voor ik gemerkt had dat er een lamp was omgevallen).

Melk is van de koe, eitje is van het kippetje en chocolade van de kindjes.

Ik: Noortje, ik wil niet altijd het woordje 'kaka' horen. Zij, stilletjes: nee. En nog stiller: pipi (hahaha)

Drinkt haar flesje voor het slapengaan. Geeft me de fles terug. Zij: da's genoeg, da's voor vanavond.

Blaasbloemen

Kijk mijn kaka is een slang! Nee, 't is een vies slakje.

Shht, even stilletjes zijn! Ik ga denken! (Vijf seconden stilte). Ok, ik heb gedaan met denken.

Ik ga een vies liedje zingen. Het liedje van sjutte mette kont.

Donker licht (het flauwe schijnsel van een spaarlamp die net aangestoken is. Heel juist vind ik - ik hààt spaarlampen)

Ik heb nog geen lange borsten he! Ik (beetje bang voor het antwoord): En wie heeft er dan wel lange borsten? Zij: Juf X!

Wie wil een datje? Ik: Wat is dat? Zij: Van een zatje. Pandatje. Fanzatje.

Een praatprotje (says it all)

Sauspatat (op vakantie maakte ik luie puree uit een zakje, die nogal lopend was)

Papa, ga jij koffie halen voor de auto? (tanken)

Mama, zijn dat prinsesseschoenen? Ik: Ja prinses. Zij: Maar ik ben geen prinses, ik heb geen kleedje aan! (denkdenk) Heeft een prinses soms een broek aan?

P.S. en dit nog: Kijk, Klop! (in de winkel, bedoelt Kabouter Plop. Joehoe! Studio 100 is hier nog niet de baas!)

als mama naait

Ik ben al vaak in de verleiding geweest om zo'n klein naaimachientje te kopen voor mijn dochter want dat had ik vroeger ook. Maar ja, Noortje is nog véél te klein en zoiets werkt toch nooit.

Niet erg! Haar fantasie doet zijn werk.

vakantiekilo's

Vakantiekilo's, altijd gedacht dat dat de kilo's zijn die je tijdens je vakantie kwijtspeelt - maar ik hoor iedereen daar maar over zeuren dus zal het normaal wel anders zijn. Niet dat ik tijdens de vakantie niet leef als een Bourgondiër, maar werken, dàt maakt pas dik: de hele dag aan je bureau zitten en alle cake, koekjes en chips verorberen die de collega's voor je neus zetten, echt niet-te-geloven.

Soit, ik was bijna klaar voor een swap toen ik deze rok maakte. Ik ben een braveke en deed dus schoon wat Madame Zsazsa zei. Ik maakte mijn patroontje voor een rok op maat, knipte het open, bracht ruimte in, knipte en plakte... Eén ding vergeten: dat er wel een beetje rek op mag zitten als je je maat neemt. Te klein dus, althans voor ik op reis vertrok. Ik besloot nog wat te wachten, opnieuw te proberen, en kijk, ik kan erin. Geen swap dus, en nu moet ik ook mijn maten niet op het wwww zwieren, oef want daar had ik toch niet zoveel zin in.

Schoon stofke he?