woensdag 28 april 2010

Taart met ui en geitenkaas

Ik erfde twee bijzondere kookboeken: een versie die mijn overgrootvader met de hand overschreef voor mijn grootmoeder, die kookles kreeg op school (geen foto, want niet bij de hand). En Ons kookboek van den Boerinnenbond, Tweehonderdste duizendtal, het exemplaar van mijn andere grootmoeder. Het zit vol aanvullingen, krantenknipsels, briefjes. Heerlijk om het geschrift van mijn grootmoeder terug te vinden en de recepten op te zoeken die aan vroeger doen denken. Al heb ik Rijst met gebakken banaan en kaas niet teruggevonden. Echt lekker, geloof me, al klinkt dat niet zo.

Mijn kookboek is beduidend dunner maar er staan enkele absolute toppers in die altijd succes kennen. Vaak zelfbedacht, soms zijn het recepten die de familie rondgaan, zoals deze Taart met ui en geitenkaas. Overheerlijk, klaar in een wip en koud ook lekker, voor een picknick bijvoorbeeld.

Je hebt nodig:


bladerdeeg (mijn deeg kwam uit een pakje)

3 uien, fijngesneden

150 g zachte geitenkaas

2 eieren

1 lepel room

50 g harde geitenkaas (kan ook gruyère of emmenthal zijn)

1 lepel verse dragon

zout & peper


Het recept:

Bak de uien 20 minuten. Meng de zachte en harde geitenkaas, eieren, room, dragon, peper en zout. Roer de gebakken uien erdoor. Giet het mengsel op de quichebodem. Bak zo'n 20-25 min.

Smakelijk!



woensdag 14 april 2010

weekend weg


Uitblazen, dat was nodig en we spreken er al lang van. En 't was het goeie weekend, volop zon, buitenzitten tot 's avonds laat en dan opwarmen voor de stoof... Geweldig plezant, zo'n boerderij. Vooral omdat het er een met een geschiedenis is, ik speel hier al sinds ik nog in de wieg lag en nu mag Noortje hier rondcrossen.


Leuk ook omdat we thuis nog niet echt van een hof kunnnen spreken. Dat komt wel, ooit, maar voorlopig zaaien we in pottekes.


We gingen wat wandelen in de buurt, er staan daar nogal wat vakantiehuisjes in de bossen. Een beetje akelig soms maar 't levert schone plaatjes op.


Maar laat ons het even over serieuze zaken hebben. Mijn naaimachine is stuk. Ik was net een reiswieg voor de pop aan't maken zodat die meekon op weekend, enkel nog de rits erin en biais afwerken, maar toen was het ermee gedaan. Klinkt erger dan het is, het ding komt uit het kruidvat en ik heb altijd gedacht dat het geen lang leven beschoren was. Maar... het heeft me goesting doen krijgen om verder te gaan met naaien.

Nu ben ik van plan me een Husqvarna Emerald 116 aan te schaffen - tenzij iemand nu heel snel roept: 'niet doen!'. Vlakbij is een winkel met een sympathiek meneerke die die toestellen ook zelf herstelt, en er zit vijf jaar garantie op. Het toestel van meisjesmama interesseerde me ook en is wat goedkoper, maar service om de hoek, hm, dat kan toch ook wel tellen. Ik kies niet voor een elektronische versie, dat wordt me wat te duur. Of is dat toch aan te raden voor wie veel naait?

En nu nog wat geduld...


zondag 4 april 2010

vragenuurtje

Plannen genoeg, daar ligt het niet aan. Maar mijn energie is op. Een serieus tekort aan vitamine D, zegt de dokter. En dus doe ik het maar even rustig aan, ik beperk me tot spelen samen met Noortje. Ze verwacht van me dat ik een koe maak, een papegaai en een ezel. Mijn creaties lijken in de verste verte niet op die beesten, maar zij is content.

Stilzittend kan ik wel wat vragen op jullie afvuren. Zoals: Krijgen jullie ook commentaar dat de naaimachine te veel lawaai maakt? Of bestaan er ook stille naaimachines? Waarom neemt het stemvolume van kleuters zo enorm toe eens ze naar school gaan? Krijgen ze les in roepen, of is het een verdedigingstaktiek? Waarom schijnt de zon enkel op weekdagen en amper in't weekend? Waar kan ik mooie stoffen vinden voor een regenjas, en hoe noem je zo'n stof*?

Misschien laat ik het hier voorlopig wel bij, 't is een beetje lui he, vragen afvuren en zelf niks aanbrengen.

(*toile-cirée is niet echt wat ik zoek, 't moet soepeler. In het Frans spreken ze van 'coton enduit', het Engelse 'waxed cotton' is het dan weer niet. En als je 'geplastificeerd katoen' googled, krijg je wat hits - maar er moet toch nog een naam voor bestaan).