zaterdag 23 januari 2010



Ik ben eigenlijk maar een sporadisch naaierke, allez, klein bier in vergelijking met mijn mama. Haar tempo is echt niet te volgen - en dat is zeker niet omdat ze anders haar dagen niet gevuld krijgt.

Bovendien heeft ze wat met knopen. Soms koopt ze opeens een hele stock op. En dan moeten die knopen een plaats krijgen. Enkele jaren geleden vroeg ze mijne meneer om een oplossing, en die maakte dit. Noortje vindt het natuurlijk fantastisch.

donderdag 21 januari 2010

zucht




Ik weet niet of u het gemerkt heeft, maar zondag heeft de zon geschenen. Tijd voor een wandeling om de hoek, langs de Schelde.

maandag 18 januari 2010

Noortjes woordjes II

'Eéntje is genoeg he mama' (Noortje die met het wc-papier gaan lopen is terwijl ik op't toilet zit. Nadat ik één blaadje krijg stopt ze het wc-papier in de kast).

Noortje tieteloren (aan het telefoneren)

paparazer (de Barbapapa's)

jommetje (een jongetje)

stakstok (een kapstok)

't Is donker buiten! Maantje is wakker! Moet slapen hé! Sloeber! (Noortjes wereldbeeld valt aan duigen wanneer ze ontdekt dat de maan ook schijnt wanneer het nog dag is. Ze spreekt er een hele rit over).

woensdag 13 januari 2010

Voor wie jaloers is op Mme Zsazsa



doe ik er nog een schepke bovenop.

Wij hebben zo al een aantal jaskes versleten. En nog meer weggegeven. Nieuw uit de jaren '70 of zo!

dinsdag 12 januari 2010

De Oontand ging naar Parijs en bracht mee...

Niet zoveel eigenlijk. Dat overkomt me nu altijd: ik doe massa's winkels en kom met bijna niks thuis. Mijn grootste aankoop zijn bakjes voor mijn naaigerief, gevonden bij Muji. Da's zowat de Ikea van Japan maar maal zes (de prijs dan).

Buiten dat het geweldig veel deugd deed om in Parijs te zijn ga ik niet alles aan uw neus hangen. Wel twee geweldige adresjes voor vleeseters in Le Marais (dat kan tellen voor een ex-vegetariër):


Robert et Louise, 64 Rue Vieille-du-Temple.

Uw contre-filet wordt gebakken boven het haardvuur, de pommes sautées zijn knapperig en de sfeer is warm.



Au petit fer à cheval, 30 Rue Vieille du Temple

Vooraan drink je aan de bar, achteraan eet je een dagschotel of een soepke met stokbrood, ideaal om 's middags wat energie op te doen. Die foto's zijn niet van mij want al is het dan al enkele weken geleden dat ik daar was, ik had toch een dikke jas aan.

Laat het smaken hé.

zaterdag 9 januari 2010

Te groot, te klein, te laat en te weinig wol

Ik kan nog een eindje doorgaan met mijn lijstje. De zelfgemaakte cadeautjes dit jaar waren niet allemaal naar wens. Het kleedje voor mijn dochter bijvoorbeeld.


Het is niet zo dat ik per se een mee wou doen met de omkeerbare mode, maar ik had ook zoiets in gedachten en bovendien heb ik hetzelfde stofje liggen. Alleen ben ik ongeduldig en een beetje dom. Ik begon dus aan een proefkleedje en in plaats van even een patroon te gaan lenen, begon ik stante pede zelf wat uit te tekenen. Maar meten is niet mijn sterkste kant en dit kleedje zal dus voor volgend jaar zijn. Volgens de definitie van Mme Zsazsa ben ik nu een loser maar ik schuil me achter het feit dat dit mijn eerste keer is. En bijna maakte ik mijn eigen keersukkel, maar ik kwam nog net op tijd tot inzicht.



Bij poging nummer twee ging ik helemaal overhaast te werk, ik moest en zou snel een nieuw kleedje voor Noortje in elkaar boksen. Veel te klein, deze keer. Bovendien besliste ik pas in laatste orde na te denken over een eventuele rits of knoopjes achteraan, helemaal niet zoals dat hoort. Dus heb het kleedje nog maar wat verkleind, hopelijk past het nu voor een beginnend loperke want in de maand januari worden er vermoedelijk wel wat meisjes geboren om me heen en dan heb ik al een geboortecadeautje liggen. Nu zoek ik nog een proefbaby die mijn kleedje eens wil passen, zodat ik kan zien of het de moeite is om het af te werken. Maar aan welke mama vraag je nu zoiets, om dan erbij te vertellen 'dat het wel niet voor jou is'...



Poppetje die kreeg een nieuwe buggy - eindelijk werkt dat ding weer, het was meisjesmama die me de duw gaf om er werk van te maken.



Tot slot nog de sjaal voor mijne meneer. Vorig jaar begonnen en niet afgewerkt, deze winter een nieuwe poging. Met kerst was hij af, zo dacht ik - maar hij bleek te kort. Natuurlijk was de wol van vorig jaar niet meer te krijgen, dus mocht meneer mee naar de Phildar om nieuwe kleurkes te kiezen. Hij moést mee want ik was er als de dood voor een voetbalsjaaltje te maken, nu is het een gedeelde verantwoordelijkheid als hij commentaar krijgt.

maandag 4 januari 2010

waar een mens al niet wakker van kan liggen...

... van een eerste schooldag, bijvoorbeeld. En dan nog niet eens die van mezelf, maar die van mijn dochter. Al wéken maak ik me hier zorgen om, mijnheer Oontand liet het niet aan zijn hart komen. Tot gisteren: "Zou je haar toch niet een halve dag brengen?" Hij vond dat één dag op voorhand precies op tijd is om je vragen beginnen te stellen.

Die eerste schooldag ging geweldig goed. Het afscheid was moeilijk, maar verder stond Noortje te springen om eraan te beginnen. En hoe vaak was ik niet gewaarschuwd dat je je kind wel kunt bijeenvegen na zo'n eerste dag. Noortje niet, die heeft de hele dag gelopen, geroepen, gezongen en gedanst. Ik was al een beetje bang dat ik mijn kleine meisje kwijt zou raken - en daar gaan we al. Als ik haar wat vraag of verbied, trekt ze bekken en doet ze gewoon verder. Met meer lawaai, kracht, geweld. Met andere woorden: stout! Dat heb ik nog nooit gezegd van mijn dochter...

Op een gegeven moment begon ik me zorgen te maken. Eén halve dag laat ik Noortje alleen op het gemeenteschooltje en ze kleedde zich zo:


Nadien begreep ik dat het gewoon modeshow was. Ze doet dat wel vaker.