Spreekt u Japans?

Joehoe, patronen! En wel voor kinders, vrouwen en zelfs mannen! Geeft het niet dat ze in het Japans zijn? De waarheid is dat ik zelf niet weet of ik er wel weg mee kan, maar schoon zijn ze wel. Veel plezier ermee!

http://www.kokka.co.jp/so-ing/sewing

De Strik ofte Au Pluba

Ook ik koop uiteraard stoffen bij De Strik ofte Au Pluba in Ledeberg, want het is niet ver van mijn deur. Over de wat mindere service is al wat afgeblogt, maar een gesprek van onlangs vond ik toch de moeite om te noteren. Absurd! (Ik had me nochtans voorgenomen geen vragen meer te stellen bij De Strik, gewoon kiezen en betalen!)

Ik: "Weet u waar ik een stofschaar kan laten slijpen?" (leek me een logische vraag in een stoffenwinkel)

Mijnheer De Strik: "Dat weet ik niet, waarom vraagt ge dat? Knipt gij dan zoveel stof misschien?"

Ik: "eeuh wel, wat is veel, in ieder geval is mijn schaar nu bot".

"Wel, ge kunt altijd een nieuwe schaar kopen. Knipt gij nu echt zoveel stof?"

"???"

"Awel, in Kortrijk kunt ge dat. In de Lange Steenstraat. Daar kunt ge uw schaar laten slijpen".

"Ja, maar dat is wel wat ver he".

"Waar zijt gij van de zomer op vakantie geweest? Ha, naar Frankrijk! Is dat dan niet ver misschien?"

Ja, daar had ik niet van terug. Waarna ik maar zelf op zoek gegaan ben - twee straten verder vond ik een winkel die dat voor me heeft willen doen, voilà.

hoezo de Ardennen? wij hebben toch het Arbedpark?

De Mot

Onlangs ontdekte ik De Mot in mijn kleerkast. De schrik van elke huisvrouw en hoewel ik me liefst niet in die laatste categorie plaats (omwille van het feit dat poetsen mijn sterkste kant niet is en ik bovendien niet vaak genoeg thuis ben om van een huis-vrouw te kunnen spreken), was ik toch ook niet zo opgezet met mijn bezoeker. Ik heb dan maar de wijze raad van mijn mama opgevolgd. Joepie, het vriest! Al wat van wol is mag nu een tijdje buiten hangen, haha, zo zal ik die beestjes eens een koekje van eigen deeg geven.

Ook de wollen trui die ik enkele jaren geleden breidde, mag nog eens uit de kast. Enkel als het echt wintert. Ik vind niet dat je kan zien dat hij volledig geïmproviseerd is. Er kwam geen patroon aan te pas en ik heb me ook niet te moe gemaakt in het tellen van de steken. De kraag kwam er een beetje per ongeluk op en werd aanvankelijk weggelachen, maar enkele seizoenen later heeft hij toch al vaak zijn nut bewezen. 

sneeuwpret

Sneeuw aan de zee, ik vind dat schoon. Maar blijkbaar ben ik de enige van de familie die er zo over denkt. We moesten toevallig aan de kust zijn, en dus zag ik wel wat in een strandwandeling. Maar mijne meneer mag dan een grote fan van sneeuw en ijs zijn (pakweg half oktober kijkt hij voor het eerst naar webcams van de dichtstbijgelegen ski-oorden of er al wat gevallen is), de combinatie sneeuw en zee vindt hij maar niks. Noortje had het blijkbaar al gehad met sneeuw voor dit jaar, en dus liep ik daar met twee zeurpieten op het witte strand - die bovendien zo snel mogelijk terug naar de auto wilden. Dit hebben ze volgens mij dus niet gezien. 

heimwee naar de zomer? een beetje maar

toen was het warm

nu is het koud

knip eens een broek uit een hemd

En opnieuw zeggen we 'dank u Mme Zsazsa'! De inspiratie voor deze hemdsmouwbroek vond ik ooit op een link op haar site. Die link is verdwenen maar het broekje heb ik toch maar mooi gemaakt. Hoe ga je te werk? Je zoekt het mooiste hemd uit van je man of lief, laat eens vallen dat het toch wat begint te slijten, of je kiest voor de minder subtiele manier en knipt eenvoudigweg de mouwen af. 

Ziehier het resultaat. Het moest vooruitgaan en dat is er aan te zien, maar al bij al mag het er resultaat zijn. Ik heb het oorspronkelijke model wat aangepast: als tailleband gebruikte ik de knoopsgaten van het hemd, daar kon meteen het touwtje door om de broek op te houden. Achteraan stak ik een elastiek, die vastgemaakt is met knoopjes – opnieuw door de knoopsgaten, recyclage ten voeten uit. Het broekje was op de groei gemaakt, maar is ondertussen gesneuveld - gestolen goed gedijd niet. 

schoolstress

Ik ging véél kleren maken en ze zelf labelen zoals Mme Zsazsa ons dat geleerd heeft, en natuurlijk met zelfgemaakte stempels. Allemaal tegen dat Noortje naar school mag, en da's over minder dan vier weken. Stempels heb ik al, een hele hoop, maar Noortjes naam heb ik nog niet zo fijn gekregen dat hij als label kan dienen. En dus koos ik maar voor lovelylabels, het figuurke dat er bij zit is dan wel niet zelfgemaakt maar ach, het ziet er goed uit, zat verbazend snel in de bus en strijk je met alle gemak in én uit je kleren. Trouwens, die schoolstress, vooral de Oontand heeft er last van, Noortje nog niet.

kerst

't Is voor meneer, dus houden we het sober! We gaan rechtdoor, eindeloos, met af en toe een streepke. 

Dit was een kerstplan van vorig jaar, maar toen lieten mijn handen het afweten. Nieuwe poging, wie weet toch één zelfgemaakt kerstcadeau dat ik nog onder de boom kan leggen. Misschien moet ik zelfbouwpakketten cadeau geven: ik zorg voor materiaal en begin eraan, het afwerken is deel van het plezier voor de ontvanger.  

vlieg

Is dat nu nog normaal? We tellen zeven december en er zat zonet een vlieg in mijn glas wijn. Laat die beesten alst-u-blieft eens aan hun winterslaap beginnen.

Op de muur tekenen

Wij hadden vroeger een gang waarin we op de muren mochten tekenen. Dat was toen tamelijk spectaculair en er was geen bezoeker die naliet zijn (hand)tekening te zetten. Was de muur vol, dan werd hij overschilderd en begonnen we gewoon opnieuw. Maar nu dit: whiteboard muurverf. Zo wordt op de muren tekenen pas echt cool! 

boterham met choco

Voor mijn metekindje maakte ik ooit dit foto-album. Tekenpapier rondde ik af met zo'n tangetje dat je in de hobbywinkel kan kopen, de kaft is van een hard plastiek. De hoeken van de kaft waren moeilijker, ik sneed ze af met een mes en vijlde ze dan bij. De cover zelf is lichtjes bijgeschuurd om een mooier effect te krijgen. Die ringen koop je in elke hobbywinkel denk ik (zeker bij de Banier) en de gaatjes knip ik met een gatentang (die voor stof bedoeld is). Het idee van de boterham met choco kwam van mijne meneer (die uiteindelijk toch altijd de creatiefste in huis is). Wat mijn metekindje er van vond was me niet helemaal duidelijk. Misschien was het geen cadeau voor haar leeftijd en dacht ze dat we met haar aan't lachen waren. Maar een album is gemaakt voor later, dus dat zal wel meevallen. Nu kan je dit soort albums ook in de winkel kopen. Zonder choco wel te verstaan.  

Tellen

ik: "een, twee, drie"

Noortje: "acht, vier, acht, vier, acht, wijf"

kapke

Toen Noortje zo'n drie maanden in mijn buik zat, maakte ik dit mutsje. Ik was in mijn viltfase.  Sindsdien heb ik niet meer gevilt, mijn handen kunnen er niet meer tegen. Erg jammer, want ik deed het heel graag. Ook jammer is dat traagheid een van mijn zonden is. Zoals zovele zaken kreeg ik het ding niet op tijd af. Deze foto is getrokken toen Noortje nog geen één was. Te groot dus, en ik wist niet precies hoe ik het moest afwerken. Ik wilde er een stoffen mutske inwerken, maar dat is er niet van gekomen. Eén winter later zorgde ik dan maar voor een rekkerke. Niet echt gezellig dus is het altijd een siermutske gebleven. En moest het nu getverderrie niet de hele tijd regenen, dan zou ik ook kunnen laten zien hoe het er nu uitziet!

de Processie der dingen

Op een blauwe maandag ('t was eigenlijk meer een zondag en het regende, verder geen kat op straat) kwamen we een wel heel vreemde stoet tegen. Niet de Heilige Graal maar een aansteker, een wc-eend, een blikje en een I-phone werden rondgedragen - in reuzeformaat dan wel. Heel bevreemdend, zeker omdat er buiten ons helemaal geen toeschouwers waren. Aan één van de processiegangers vroeg ik wat ze precies aan het doen zijn, maar meer dan dat het 'een hobby' betreft wilde of kon hij me niet vertellen. Er werd immers niet gesproken in de stoet, enkel muziek gemaakt. Nu blijkt dat we de Processie der dingen zijn tegengekomen, een project van kunstenaar Benjamin Verdonck (da's die van het vogelnestje).

In de processie lopen heel wat mensen zonder papieren rond, veel van hen zijn kunstenaar. Ik hou wel van zo'n stille statements.

op kalender 09 lees je:

ZONDAG 1 NOVEMBER
LOPEN WIJ DE PROCESSIE DER DINGEN

DE STOET BESTAAT UIT
EEN AANSTEKER (BIC)
EEN WC EEND
EEN BLIKJE (JUPILER BLUE)
EN EEN I PHONE

DE BEELDEN
DAGDAGELIJKSE GEBRUIKSVOORWERPEN
DIE WIJ GEWOONLIJK IN ONZE BROEKZAK WEGSTEKEN
ZIJN GROOT EN ZWAAR OM TE DRAGEN

DE TOCHT IS LANG
(VAN 9 TOT 5
VAN ANTWERPEN CENTRAAL TOT AAN HET MAS
VAN DE VOGELTJESMARKT TOT AAN HET NIEUW JUSTITIEPALEIS)

DAT KUNNEN WIJ NIET ALLEEN

DAAROM HEBBEN WIJ AAN DE MENSEN ZONDER PAPIEREN
DIE WE ONTMOETTEN VOOR DE BOURLA IN MEI
GEVRAAGD ONS TE HELPEN
MENSEN DIE HIERNAARTOE ZIJN GEKOMEN
MET HET OOG OP EEN BETERE TOEKOMST
EN IN AFWACHTING DAARVAN ALS TWEEDERANGSBURGER DOOR HET LEVEN GAAN
ZIJN HARDE WERKERS
DAT IS ALGEMEEN GEWETEN

WIJ HEBBEN DEZE MENSEN NIET ALLEEN GEVRAAGD
OMWILLE VAN HUN SPECIFIEK STATUUT
MAAR OOK OMWILLE VAN HUN VERMOGEN
(MET ELK VAN DE MENSEN HEBBEN WIJ AL EENS GEWERKT
VOOR ELK VAN HEN HEBBEN WIJ BEWONDERING EN RESPECT
MET ELK VAN HEN WILDEN WIJ OPNIEUW WERKEN)
ZONDER HEN
ZOU IK HET WERK DAT IK NU VOOR OGEN HEB
NIET KUNNEN MAKEN

ZO ZIJN WE
ZEG IK
ALLEMAAL KUNSTENAAR

WIJ WILLEN GRAAG EEN DAG LANG DINGEN VERSLEPEN IN RUIL VOOR GELD
ZEGGEN ZIJ
(ILLEGAAL VERBLIJF IS DUUR)
VOLGENS DE LETTER VAN DE WET ECHTER
KUNNEN WIJ ONZE VRIENDEN NIET BETALEN

COSA FACCIAMO OBLOMOV?

(WORDT VERVOLGD)