Dat soort moeder

Op 1 september liet Noortje me verstaan dat haar boekentas een maatje groter moet. Klein drama in de klas want ze kreeg er niet alles in. Ik beloofde beterschap, keek rond en zag alleen lelijke boekentassen en mooie boekentassen die iedereen al heeft. Zelf maken was geen optie, dat had ik in de zomer al beslist. Toch ging ik zo ergens eind september plots aan de slag, ik keek wat rond en op 2 avonden was het gepiept*, alleen hingen de slotjes er nog niet aan. En daar bleef het dan bij. Een dikke drie maand verder kan ze eindelijk met het ding op haar rug naar school... Ik kan wel wat excuses inroepen natuurlijk... 

* Met dank aan de enthousiaste dames van Het Binnenhuis, die me tips gaven voor de mooie combinatie en me even lieten graaien in hun stoffenrestjes... 

Omama zorgde nog voor een lief, mooi kleedje.

Mijn kerstcadeau voor volgend jaar

"Ik heb de perfecte stoel gevonden voor jou", zei Meneer Oontand. 

Wij verstaan elkaar! 

Hij vond ook nog een heerlijk staaltje Ikea-hacking. Nu nog de sneeuw...

Hoe het met ons gaat? Elke dag beter, dank u.

Zolang de belangrijke dingen des levens er maar zijn, ook de ochtend nadat je verhuisd bent.  

Onze beste wensen!

Een naaiske doen

Nog 28 dagen en we verhuizen! Terug naar ons huis! Mme Naais deed het ons voor...

Links op de foto: de keuken. 

De badkamer. Correctie: dit was gisteren. Ondertussen zit het raam erin. 

 Onze gevel, die ziet er al wel heel wat sjieker uit. Bye bye glasdallen!

de schat van Gentbrugge (slot)

Dat van die schat, dat werd niks. Spannend was het wel. Maar blijkbaar at de vorige bewoner van ons huis graag stiekem zijn chocolaatje, daar boven in ons kot. End of story. Het spijt met dat ik iedereen daar zo lang op liet wachten...

We gingen maar in de tuin schatgraven, tot Mr. Oontand op een bom botste. Of zoiets. De politie werd er bijgeroepen, de agent van dienst belde zijn commandant, de commandant haalde DOVO erbij - waarop de straat ontruimd werd - om dan te horen te krijgen dat het geen bom was maar een gasfles die al minstens één wereldoorlog had doorstaan. En dat de brandweer dat mocht opruimen. Die dat op zijn beurt niet veel goesting in had, en ons naar een firma stuurde die de klus wel zou klaren voor ons (voor veel geld). Of toch niet: die firma was geïnteresseerd toen ze nog niet wist wat er in de fles zat, nu we weten dat het om CO2 gaat, moeten ze hem niet meer hebben. En OVAM wil hem ook al niet. Een gasfles nodig, iemand? Dju toch, nog geen schat. 

Tante Hilde, die stuurde ons wél een schat. Ze kon niet weten dat ze meteen ook het eerste geboortecadeautje stuurde voor ons boeleke dat onderweg is. Jaaaaaaaaaha begin maart wordt Noortje grote zus! Een schat van een zus!

Noortjes woordjes

- "Als je heel, heel lang blijft staan, dan kan je de paashaas toch zien vliegen?"

- "Zo lang duurde die vakantie toch niet hé" (na afloop van de eerste schooldag)

- We komen een kerk binnen. "Gaat er een meneer dan een showtje doen?" (de laatste keer dat Noortje een kerk zag van de binnenkant was op een begrafenis)

- Dissecteert een boontje: "hallo, zijn jullie thuis?" 

- "Ik heb al eens trouwmensen gezien. Heel, heel lang geleden, toen bestond dat nog he." 

- "Wat heb je tegen papa gezegd?" Ik: het was tegen papa. Noortje: "Ja maar ik vroeg toch: wat heb je tegen papa gezegd?"

- "Als ik een mama ben, dan kan ik gewoon beslissen wat we gaan kopen."

- "Die muziek doet pijn in mijn rug! Dat vind ik niet leuk!"

werken in stijl

Wij leven in de waan dat we ordelijke mensen gaan worden zodra ons huis af is. Om die straffe woorden kracht bij te zetten: het sleutelzakske waar Meneer om vroeg. Geïnspireerd op Madame Zsazsa's kleurpotloodzakske. Je moet ergens beginnen, niewaar?

 

Moest u willen weten hoe het de Oontands intussen vergaat...

Zo...

En zo...

En nu gelukkig zo...

Feest!

Noortje vier(t), eigenlijk is het pas volgende week haar dag maar de vriendjes kwamen dit weekend. 't was ook ons eerste kinderfeestje. 

Er was een kroon. 

Er waren stokpaardjes. 

(wat vestimentair soms wel problemen gaf) 

 En er mocht op de muur geschilderd worden. 

Sommigen bleven er heel cool onder.

't Was leuk!

(ps - voor zij die benieuwd zijn naar de schat: wij ook! tijd te kort!)